Nieuwe stadsontwikkeling met een open karakter.

Deze column is de eerste van een reeks waarin de contouren van nieuwe stadsontwikkeling worden besproken en bediscussieerd. Wij nodigen u uit om mee te denken in dit proces, nieuwe perspectieven te introduceren of concrete voorbeelden aan te dragen waar nieuwe vormen van stadsontwikkeling tot uiting komen. Met deze column trappen we af. Door Tim van Wanroij.

De stadsontwikkeling in Nederland staat voor een nieuw tijdperk. Een tijdperk waarin de nadruk komt te liggen op herbestemming, organische groei en kleinschalige ontwikkeling. Want de jaren van oneindige groei en onbegrensde mogelijkheden zijn voorbij. De stad zal in de toekomst anders worden vormgegeven. Van groei naar kwaliteit. Want dat is nodig om de stad in beweging te houden.

Het huidige systeem van stadsontwikkeling zit op slot. Panden staan leeg, financieringsstromen ontbreken en de gevolgen van demografische ontwikkelingen worden zichtbaar. De wereld is complexer en daarmee onzekerder geworden. Hoe de stad in de toekomst wordt vormgegeven is daarom een zoektocht. Ook voor gemeenten. Hierdoor ligt het proces van stadsontwikkeling meer open dan voorheen.

Interessant aan deze zoektocht is dat er ruimte ontstaat voor nieuwe ideeën. Met kansen om de stad op een aantrekkelijke en duurzame manier verder te ontwikkelen. Van grootschalige gebiedsontwikkeling naar meer spontane vormen van stadsontwikkeling. Met meer aandacht voor maatwerk, flexibiliteit, functiemenging en tijdelijke projecten.

Deze verandering vergt creativiteit. Daarom wordt er een beroep gedaan op de innovatieve capaciteit van de stad. De stad heeft behoefte aan nieuwe energieën, nieuwe initiatieven en nieuwe samenwerkingsvormen die een bijdrage kunnen leveren aan de kwaliteit van de stad. Zodat in gezamenlijkheid verrassende, concrete plannen worden bedacht en uitgevoerd. Cocreatie wordt de opgave.

Met het Maastricht-LAB als aanjager wil Maastricht deze nieuwe vorm van stadsontwikkeling tastbaar en concreet maken. Door te experimenteren in de stad en kennis uit te wisselen. Met een betere balans tussen top-down planning en bottom-up initiatieven. Waar bewoners en andere blijvende gebruikers van de stad worden uitgenodigd om de stad mede vorm en inhoud te geven. Zodat zij zich weer eigenaar voelen van hun stad. Betrokkenheid ontstaat immers waar de bijdrage geleverd kan worden.

In essentie is de stad hét toonbeeld van mensen en hun activiteiten. De ideale locatie voor ontmoeting en interactie. Dát maakt een stad aantrekkelijk. En dat zou dus ook de uitgangspositie moeten zijn: de mensen en hun directe omgeving. Zodat concrete vraagstukken leiden tot eenvoudige maar creatieve oplossingen. Met kortere afstanden tussen partijen en mensen. Dat is waar we naar toe moeten. Of mogen. De opgave ligt immers open.

Related Posts

Site Menu