“Een stadsmaker kijkt ver vooruit.”

Door stadreporter Lieke Rijkx voor het Maastricht-LAB.

“Veranderen, verbeteren en inspelen op nieuwe ontwikkelingen is echt mijn stiel. Dat is wat ik altijd gedaan heb en wat ik wil blijven doen.” Aan het woord is stadsmaker Rob Vastbinder. Hij is socioloog en werkte in de gezondheidszorg, het onderwijs en het openbaar bestuur. Hij heeft een eigen adviespraktijk in Maastricht. Disciplines samenbrengen en mensen ervan overtuigen dat veranderingen geen bedreiging maar een uitdaging zijn, is zijn specialiteit.

Rob meldde zich een aantal jaar geleden bij het college van Burgemeester en Wethouders om zijn diensten aan te bieden op het gebied van complexe maatschappelijke vraagstukken en duurzaamheid. Zo kwam hij eerst bij Platform COOL en later ook bij Maastricht-LAB terecht. “Duurzaamheid heeft voor mij veel meer een sociale dan een technische betekenis. Functies bestaan korter. Panden worden niet meer voor de eeuwigheid ingericht. Duurzaamheid staat voor bestendigheid en daarvoor moet je je voortdurend aanpassen aan de tijdsgeest en aan de ontwikkelingen van buiten.”

Als Stadsmaker zie je veel interessante initiatieven langs komen, waar direct werkgroepjes bij ontstaan. “Mijn rol is die van aanjager en verbinder, het starten van de dialoog, het in gang zetten van transitieprocessen. Bij de laatste stadsmakerslunch spraken we over het delen en flexibiliseren van allerlei zaken, zoals mobiliteit, energie en technologie. Een idee dat tegen de stroom ingaat en niet past bij ons huidige economische beeld. Dat zijn leuke ontwikkelingen, die de moeite waard zijn om je schouders onder te zetten.”

De vraag wanneer je een stadsmaker bent, vindt Rob een lastige, omdat eigenlijk elke inwoner een stad maakt. “Een Stadsmakers voelt zich verbonden met de stad, kent de historie, heeft een drive om zich voor verbetering in te zetten en kijkt daarbij ver vooruit. Een Stadsmaker vraagt zich af wat er NU moet gebeuren, zodat zijn kinderen en kleinkinderen ook over tientallen jaren in een groene, veilige, duurzame en goed bereikbare stad wonen.”

“Gelukkig denken steeds meer mensen van mijn generatie hetzelfde: dat we de wereld niet zo moeten achterlaten. Maar die gedachte omzetten in daden, blijft moeilijk. In de politiek blijkt het ook lastig om niet ‘met dubbele tong’ te spreken. Maastricht heeft de ambitie om in 2030 klimaatneutraal te zijn. Tegelijkertijd zie ik politici worstelen, want het is veel makkelijker om te investeren in zaken waar de achterban direct voordeel van heeft. Zoals het kiezen voor de goedkoopste energieaanbieder. Ook als dat een kolencentrale is.”

Related Posts

Site Menu